Maandelijks archief: april 2015

’s Ochtends mist, ’s avonds regenboog

April doet wat ie wil.

We begonnen met mist vanochtend, in de middag was het plotseling 25 graden met felle zon en tegen de avond begon het te regenen en stond er een dubbele regenboog boven het kasteel van Poppiano.

april-doet-wat-ie-wil-1 april-doet-wat-ie-wil-2 april-doet-wat-ie-wil-3 april-doet-wat-ie-wil-4

Advertenties

Fietsen in het voorjaar in Toscane

Vandaag, 25 april, is bevrijdingsdag in Italië. 70 jaar geleden … maar er is geen aandacht voor. In elk geval is mij niets opgevallen.

Wij zijn gaan fietsen vanmiddag, een echt voorjaars fietstochtje, over de prachtig fris groene heuvels waar de druivenranken voorzichtig uit aan het lopen zijn en de bermen vol staan met kleurige boeketten. Onplukbaar allemaal want na een half uur hangt het slap. Op deze manier hebben de bijen er meer aan!!

Wat een rijkdom overal!

Wilde orchideeën van het type hieronder staan werkelijk overal in de bermen en olijfboomgaarden.
fietsen- voorjaar-toscane-1

Een huis gemaakt uit ronde keien die van het veld werden gehaald. Deze streek heeft een bijzonder interessante geologie omdat heel lang geleden dit deel van Toscane op de rand tussen zee en land was.fietsen- voorjaar-toscane-2

Een dode boom die blauw is geschilderd. Hoe simpel! Verrassend mooi om te zien.fietsen- voorjaar-toscane-3

Een kunstwerk in een olijfboomgaard, zal binnenkort meer foto’s op de blog zetten.fietsen- voorjaar-toscane-4

Kapelletje met typische cipres ernaast en olijfboomgaarden langs de weg.fietsen- voorjaar-toscane-5

De blauwe boom nogmaals …fietsen- voorjaar-toscane-6

Een bijzonder vorm van wijngaard. Een amfitheater van wijnranken.fietsen- voorjaar-toscane-7

Oude techniek

Bij toeval (waar bestaat het leven verder uit?) kwamen we, een paar weken geleden alweer, uit bij een oude vergane villa tussen Castelfiorentino, Certaldo en Montespertoli in Toscane.

Een enorme villa met bijbehorende tuin die ooit schitterend moet zijn geweest, klein kerkje en nog wat huizen ernaast, allemaal bovenop een afgevlakte heuvel met mooi zicht. Al tientallen jaren woont hier niemand meer. Dood zonde! Het heet Montorsoli.

Net buiten het hek van de villa stonden ruïnes van onder andere de cantina (waar wijn werd gemaakt). De vaten zijn nog heel, ze zijn, heel bijzonder, van bakstenen gemaakt.

De ingang bestaat uit een boog. Je kunt heel mooi zien met welke techniek die is gemaakt. Een zeer betrouwbare bouwtechniek, blijkt!

oude-bouwtechniek-toscane-1 oude-bouwtechniek-toscane-2 oude-bouwtechniek-toscane-3

 

Hierboven de bouwtechniek die deze boog, ondanks dat de rest van het gebouw is ingestort, overeind houdt. Een eenvoudig principe. Die werken vaak het beste!

oude-bouwtechniek-toscane-4 oude-bouwtechniek-toscane-5

 

De wijnvaten van bakstenen. Nooit eerder gezien, maar ook zij doorstaan de tand des tijds (en meer want het gebouw om hen heen is ingestort). 1794 is ruim 220 jaar geleden.

Cipressen in Toscane

Gisteren liepen we nog een stuk van de Via Francigena. De bedoeling was om uit te komen in Gambassi Terme, maar de laatste kilometers bleken langs een drukke verharde weg te gaan, dus zochten we op goed geluk een kleine weg en vermaakten ons iets beter.

Het was koud, met fikse wind. Ik had innig spijt gekozen te hebben voor mijn korte broek … Flink doorlopen dan maar! Het was al met al niet de meest memorabele wandeling van de laatste maanden!

Gelukkig wel een paar mooie momenten … zoals deze schitterende rij cipressen, zomaar middenin een veld. We zijn hier maanden geleden ook al ‘ns langs gefietst, toen was alles keurig geploegd.

cipressen-toscane-3 cipressen-toscane-4 cipressen-toscane-5

 

Schapen in een veld met één zwart schaap in hun midden. Geen herder of herdershond te zien, maar wellicht is dat hier ook niet nodig.

cipressen-toscane-2

 

Tot slot een vervallen huis in de verte met ernaast een stervende cipres. Rondom het huis allerhande schuurtjes, zoals zo vaak bij Italiaanse boerderijen …

cipressen-toscane-1

Mevrouw … probeer te ontsnappen!

Mijn zus woont in Frankrijk, niet ver van de Rhône. Ik ben even bij haar op bezoek gegaan, rijdend dit keer. Eenmaal de grens over zag ik overal keurig onderhouden wegen, opgeruimde boerderijen en een algemeen schone en georganiseerde situatie.

Donderdag reed ik terug naar Montespertoli en keek naar de grote troep langs de wegen, de gaten ín die wegen, slordige boerderijen met allerlei oude troep van jaren geleden rondslingerend, schuurtjes half in elkaar gezakt … Een zootje eigenlijk.

Het was weer even wennen, want dit is mijn thuis. Ik ben eraan gewend en zie het normaal gesproken niet eens meer, maar komende vanuit het buitenland valt het pijnlijk op.

Vandaag belde ik de bank van mijn vader die al jaren uit Italie weg is. Ik ben al maanden bezig zijn rekening te sluiten, maar het is nog niet gelukt. Ik deed vandaag mijn beklag hierover bij een nieuwe man die ik nog niet eerder aan de telefoon had gehad. Na mijn klaagzang vol beschuldigingen over de idiote bureaucratische regels een hele tijd aangehoord te hebben zei hij op een gegeven moment, met imposant diepe zucht:

‘Signora, scappa da qui, lei è libera e può scappare, noi Italiani no!’
Mevrouw, ontsnap, u bent vrij om te ontsnappen, wij Italianen kunnen niet weg!

Ik stond met mijn mond vol tanden en dacht aan de uitmuntende indruk die Frankrijk op mij had achtergelaten.

Buiten zitten … in de Toscaanse natuur

Een aantal foto’s van stoelen die buiten zijn blijven staan op de meest schitterende plekken in Toscane, en wat eeuwenoude banken van steen die helaas hun beste tijd wel gehad hebben. Ook deze banken op plekken waar we alleen van kunnen dromen, verlaten villa’s die, hoewel ze in zeer slecht staat verkeren, onbetaalbaar zullen blijven (en ook niet eens te koop staan).

De foto maakte ik tijdens wandelingen vorig weekend en een fietstochtje vandaag.

buiten-zitten-toscane-2 buiten-zitten-toscane-3 buiten-zitten-toscane-1buiten-zitten-toscane-4 buiten-zitten-toscane-5

Reliëf geeft leven … korstmos

korstmos-1

korstmos-2

Het lijkt gewoon een plat bord waarop letters staan, maar van dichtbij komen die letters tot leven. Korstmos heet in het Engels ‘Lichen’. Ze leven werkelijk overal. Vaak zie je ze ook op stenen. Daar valt toch bijster weinig voeding uit te halen. Het is dan ook geen plant en heeft niets met ‘mos’ te maken. Ze maken hun eigen voedsel en hebben geen wortels. Het is nogal ingewikkeld wat het wel is, een symbiose … wil je meer weten kijk dan op internet!

Hier wat foto’s van deze prachtig gekleurde mossen op bomen. Dat er iets op bomen groeit is logisch en kortmossen zijn niet de enigen. Het is geen goed teken voor de boom, maar wel kleurig voor de kijker naar die boom. De korstmossen zijn geen parasiet, dus doen geen kwaad, maar je ziet ze bijna altijd op bomen die te dicht bij elkaar staan of niet worden onderhouden (in boomgaarden).

korstmos-op-bomen-1 korstmos-op-bomen-2