Maandelijks archief: mei 2015

Luchtballonnen in Toscane

Regelmatig zie ik ’s ochtends vanuit mijn raam één of meer luchtballonnen voorbij komen. Een andere manier om Toscane te bekijken!

luchtballon-toscane-1 luchtballon-toscane-2 luchtballon-toscane-3

 

Deze foto’s zijn van vanochtend. Tegen de zon in genomen, dus beetje donker. Het kasteel van Poppiano op de achtergrond.

In de herfst maakte ik ook wat luchtballon foto’s, de stand van de zon was anders uiteraard. Luchtballonnen vertrekken altijd heel vroeg in de ochtend, geen idee waarom, maar neem aan dat ofwel het zicht dan beter is, of wel er minder wind staat. Dat moet ik nog ‘ns vragen.

luchtballon-toscane-herfst-1 luchtballon-toscane-herfst-2

Advertenties

Eeuwenoude kaas uit Toscane

Lucardo is een kasteel-dorpje vlakbij Montespertoli. Je hebt het mooiste uitzicht dat je maar hebben kunt, over heel Toscane zo’n beetje (moet je wel geluk hebben met het weer!).

Al in 1313 stond Lucardo bekend om de goede kaas die hier vandaan kwam. Marzolino. Een schapenkaas die met cardo, een prachtige distel die overal spontaan in midden-Italie groeit, werd gestremd. Deze soort Marzolino is bijna verloren gegaan. Het is een lang proces voor er een goede kaas uit komt en die kaas moet daarna ook nog ‘ns lang rijpen. Geen wonder dus dat, zeker na de tweede wereldoorlog en het op gang komen van de echte industrialisatie, geen boer nog Marzolino maakte.Screen Shot 2015-05-23 at 21.17.49

Een paar jaar geleden kwam hier in de buurt het idee op om onderzoek te doen naar die schapenkaas en is er zelfs een DOP (Di Origine Protetta) ontstaan.

De kunst van het kaas maken, deze kaas in elk geval, werd eeuwenlang van vrouw tot vrouw overgedragen en diende als bruidsschat. Zeer waardevol. De Marzolino was in heel Europa bekend en gewild en historici hebben in vele documenten informatie teruggevonden hierover.

Zo. Dat ter introductie.

Vandaag was er een wandelingetje georganiseerd rondom Lucardo die eindigde bij een jonge boer die schapen heeft en die oude soort Marzolino gaat proberen te maken. Een heel interessante en nuchtere jongen, die tegenover iedereen koeltjes beweerde dat waarschijnlijk de Marzolino zo beroemd was destijds omdat de rijke families deze kaas produceerden en heel Europa door brachten. Hij zei dat de Chianti wijn hetzelfde voordeel had al die jaren geleden (met andere woorden, het product was niets bijzonders, maar wie het produceerde wel). Erg grappig en waarschijnlijk ook waar, zoals dat soms wel vaker met grappige opmerkingen is. Niet iedereen was even blij met deze bewering. Na jaren studie is het per slot van rekening een wat trieste conclusie dat eeuwen terug ook de ‘wet van de marketing’ al gold.

Overigens … wellicht is dit concept van eeuwenoude marketing op zich ook een studie waard?

Hoe dan ook, het was een interessante middag. De kaas die we te proeven kregen was nog niet de Marzolino van al die eeuwen terug, maar de jonge kaasmaker/schapenhoeder blijft experimenteren en is vastberaden een goed en natuurlijk product voort te kunnen brengen, hij weet alleen nog niet wanneer. De kaas die hij nu maakt is overigens prima, maar niet gemaakt op die traditionele en erg complexe, tijdrovende, manier.

Er was regen voorspeld, maar het bleef droog. De foto’s zijn wel erg somber, maar de vrolijkheid van de wandeling blijft mij nog een hele tijd bij!

oude-toscaanse-kaas-1 Kasteel Santa Maria Novella, naast Lucardo.

oude-toscaanse-kaas-2Montespertoli met regen op de achtergrond.

oude-toscaanse-kaas-3 San Miniato en op de achtergrond Monte Pisano (inderdaad, waar Pisa ligt)

oude-toscaanse-kaas-4De kaas! Jong en fris, probeersel van de kaasmaker die het vak leert.

Italiaanse makelaarspraktijken?

Al jaren woon ik in Italie, spreek de taal vloeiend en verbaas mij steeds minder over de ‘cultuur’ (als er al van één Italiaanse cultuur sprake zou kunnen zijn, hetgeen inderdaad niet zo is). Toch sta ik nu totaal versteld.

In het kort zijn we geïnteresseerd in een huis met wat land. Het huis (onderdeel van een groter geheel) zou 120 vierkante meter zijn en de schuur 100. De vraagprijs X.

Na een aantal keer te zijn gaan kijken en informatie te hebben gevraagd over de mogelijkheden de schuur om te bouwen tot een huis, bleek dat de schuur maar 50 vierkante meter is en het huis 105, waarvan 60 niet als woning staat aangemerkt. Wil je daar toch in gaan wonen dan betaal je daarvoor (aan de gemeente) en dat kan behoorlijk oplopen.

Dit was niet de enige verrassing. Gisteravond vertelde de makelaar doodleuk dat de prijs inmiddels X + 30% is geworden. Hij vond het erg grappig en legde uit dat de eigenaren niets wisten van ‘prijs X’, maar dat hij had bedacht dat er niemand zou komen als de prijs X + 30% was, dus had hij de prijs op X gesteld.

Inmiddels hebben we uren en uren verloren met uitzoeken van de mogelijkheden, er is een geometra bij betrokken die ook veel tijd kwijt is geweest om ons te kunnen vertellen of de schuur eventueel verbouwd zou mogen worden tot een woonhuis … voor een prijs die ver boven de marktwaarde ligt. Prijs X leek ons al behoorlijk hoog, laat staan X + 30%.

De wonderen zijn de wereld niet uit. De makelaar denkt wellicht heel slim te zijn, maar op welke manier hij dat in gedachten heeft, is mij niet duidelijk.

We houden er een leuke anekdote aan over, die het goed op feestjes zou doen, maar het is zo absurd dat ik mij afvraag wie het gelooft! Ik kan het zelf bijna niet geloven …

E-bike tours Toscane

Het was een drukke week. Vrienden van mij zijn begonnen met aanbieden van e-bike tours in Toscane en ik heb ze geholpen met één en ander. Erg leuk om te doen.

Een e-bike is een elektrische fiets, maar je moet wel zelf ook trappen. Sportief als ik ben dacht ik dat dat niets voor mij zou zijn, maar nu ik een paar keer op zo’n e-bike heb gereden, kom ik daar helemaal op terug. Je kunt het jezelf zo makkelijk en moeilijk maken als je wil want je kunt zelf de ondersteuning regelen. Ideaal in de heuvels. Je hebt het idee dat je zelf fietst omdat de e-bike alleen werkt als er wat druk op de trappers staat.

De tours kan ik zeer van harte aanbevelen. De gids weet echt alles van midden-Italie (geschiedenis, architectuur, geologie) en heeft er meerdere boeken over geschreven. Hij vertelt met veel enthousiasme en hoopt bezoekers van Toscane inzicht te geven in de achtergronden van het schitterende landschap. Je komt op plekken waar toeristen anders echt nooit zouden komen, kleine weggetjes die je laten zien hoe Toscane was (en deels nog is).

De website is nog deels in aanbouw, maar hier alvast een kijkje:

E-bike tours in Toscane

bicicletta-elettrica-firenze

Een aantal van de e-bike (e-MTB) die worden gebruikt. Leuke sportieve e-fietsen.

Mei in de Chianti, Toscane

Wat plaatjes van de typische wijngaarden en vergezichten waar het hier van stikt.

De foto’s hieronder zijn van de beroemde en eeuwenoude Frescobaldi wijngaarden die tot mijn verbazing in de gemeente Montespertoli bleken te liggen. Deze familie (nou ja, de werknemers van de familie) maakt wijn sinds 1300 ongeveer en de familie stamboom gaat zelfs terug naar 1100.

Verder het kasteel van Montegufoni en nog wat sfeerplaatjes.

mei-chianti-toscane-1 mei-chianti-toscane-2 mei-chianti-toscane-3 mei-chianti-toscane-4 mei-chianti-toscane-5 Het kasteel van Montegufoni hierboven. Op het plaatje daarboven ook, met op de voorgrond een villa die nog net door de zon werd verlicht.

 

Molen en dijk ineen

Il Mulinaccio is een goed verborgen ‘geheim’ in de Chianti, Toscane. Begin 1600 besloot een rijke familie een dijk te bouwen in het stroompje dat hun vallei doormidden brak. Ja! Daar staat ‘hun’ want destijds hadden rijke families geweldige landgoederen die vaak vele heuvels in beslag namen.

De dijk zou in eerste instantie twee functies hebben, er zou een recreatie meertje opstaan voor de familie en de dijk kon als brug dienen.

Vervolgens kwamen ze op het idee om in de dijk een molen te bouwen. Bijzonder innovatief. Het schijnt erg veel geld te hebben gekost. Ondanks dat raakte eerste molensteen al na een paar jaar buiten gebruik omdat er teveel slib in het water zat en de andere molenstenen volgden.

Jaren lang werd gretig van het meertje gebruik gemaakt, tot er twee jongens in verdronken. Er werden gaten in de dijk gemaakt … en wég was het meertje.

De ruïne van dit avontuur staat nog. Er zijn plannen om het wat op te knappen omdat het een uniek gebouw is, als je dit een gebouw kunt noemen. Om het te vinden moet je iemand kennen die weet waar het is … dus ik heb geluk gehad!!

molen-dijk-toscane-1 molen-dijk-toscane-2 molen-dijk-toscane-3 molen-dijk-toscane-4

 

Rozentuin in Florence

Een prachtig uitzicht, fijne sfeer en veel rozen. De stukjes grasveld waar geen rozen staan liggen bezaaid met mensen. Stelletjes die veel aandacht voor elkaar hebben, maar ook mannen en vrouwen in hun eentje, genietend van een boek of lui dommelend in de zon.

Er staan her en der ook andere bloemen dan rozen. Daarnaast staan (en liggen) er leuke moderne beelden.

De rozentuin is naast Piazzale Michelangelo en toegang is gratis.

rozentuin-florence-1 rozentuin-florence-2 rozentuin-florence-3 rozentuin-florence-4 rozentuin-florence-5 rozentuin-florence-6rozentuin-florence-7