Maandelijks archief: augustus 2018

Wandeling op de Montalbano in Toscane

We waren deze zomer al een paar keer een stuk gaan wandelen op deze ‘berg’ (flinke heuvel is wellicht beter). Er zijn dichte bossen en in de hitte is het daar nog net uit te houden.

Vinci, de geboortestad van de beroemde Leonardo, ligt aan de voet van deze berg. De meeste toeristen stoppen echter in dit stadje of gaan net iets verder om Leonardo’s geboortehuis te bezoeken en daarna snel terug. Het is dus eenmaal voorbij La Casa di Leonardo, heerlijk rustig en er is een grote parkeerplaats, dus ideaal startpunt voor een wandeling!

Vandaag wilden we naar een vallei met 6 oude watermolens waarover we hadden gelezen. De Valle Buia (de donkere vallei). Het moet er ooit in de winter geen pretje zijn geweest, zonder zon en met al die vochtigheid. De molens waren allemaal nauwelijks meer herkenbaar, maar het pad was wel goed te vinden, hetgeen voor de Montalbano speciaal is, want normaal zijn de paden vreselijk slecht aangegeven.

Dit is een schitterende zone, vol met oude terrassen waarop olijfbomen, wijngaarden en vroeger ook andere gewassen konden groeien. Her en der staat een oud natuurstenen huis.

Hieronder wat foto’s.

Onder de brug over het stroompje waar de ‘molens’ aan liggen. Er groeit een vijg in de muur, zoals vijgen dat wel vaker doen. Ideale planten die het ook zonder de mens prima redden.

Aan het eind van de donkere vallei, na een stukje behoorlijk steil pad, kom je bij een ‘monumentale wijngaard’. Zo stond het in elk geval aangegeven bij vertrek. Het is een terrassen-wijngaard, waarschijnlijk al erg oud, maar er was verder geen informatie over te vinden.

Iets voorbij deze wijngaard en andere stukken terrein waar duidelijk ooit wijngaarden waren, zagen we ineens, in een bocht, deze oude Fiat vijfhonderd.

De wijngaard vanaf de verte gezien.

De Montalbano werd vroeger door de Medici gebruikt als jachtterrein. Ze wilden graag prive kunnen jagen en veel wild hebben en dus werd er een muur van twee meter hoog en ruim 50 km lang helemaal rondom de top van de Montalbano gebouwd. Her en der zie je nog stukken van deze muur en deze foto laat zien hoe een stroompje de muur kon passeren. In de boog zat een hek waar het water doorheen kon, maar de dieren niet.

Prachtig uitzicht vandaag. In de verte zie je de haven van Livorno met daarachter het eilandje Gorgona. Dit eiland is gesloten voor toeristen omdat er een gevangenis op staat. Het is dus een oase voor veel dieren en planten.

 Deze laatste foto vond ik bizar, een deur op de eerste verdieping, in het niets. Een oude binnendeur, dus waarschijnlijk was hier vroeger een ruimte, maar er is niets van over en geen tekenen te vinden dat er ooit iets heeft gestaan. Ra ra wat dit dan was en waarom het niet meer is!

Advertenties

In Italie is het tomatentijd

In Nederland komkommertijd, in Italie tomatentijd. Letterlijk.

Net voordat ik mijn cameraatje kon pakken, liep er een oud gebogen vrouwtje weg, met twee zware emmers vol rijpe tomaten. Die zitten inmiddels (het was gisteravond) in grote wekpotten in een voorraadkast, te wachten op de gerechten van deze winter.

Het is alweer augustus!

De tijd vliegt voorbij en ik ga niet weer schrijven dat ik vaker een blog zou moeten schrijven, het komt er gewoon niet van en daar is niets aan te doen!

Het behangbedrijfje vergt veel tijd uiteraard, maar er begint wat beweging in te komen, dus dat is positief.

Ons stuk grond heeft hoognodig onderhoud nodig. Dit voorjaar heeft het veel geregend, dus we hebben minder kunnen doen en het onkruid heeft goed van de nattigheid geprofiteerd. Nu is het veel te warm om buiten te werken, dus het ziet er momenteel niet uit. In het najaar komt dat wel weer, hoop ik.

We hebben zaterdag een korte wandeling in de buurt gemaakt en al de eerste vijgen gegeten. Niet te geloven dat er nu al een aantal rijp is. Verder veel heerlijke bramen, maar die zijn er al een paar weken. We kwamen ook twee uitbundige vogelverschrikkers tegen, vrolijke lui!