Maandelijks archief: juli 2019

Hout zagen

We hebben bergen hout (letterlijk!) door al het snoeiwerk van de laatste jaren. Nou lag één berg hout een beetje in de weg en had toevallig de aannemer een heel handige elektrische cirkelzaagmachine bij ons huis neergezet … en dus zijn we twee weekenden bezig geweest met hout zagen.

Twee jaar geleden hadden we deze stapel:

Maar daar kon nog wel meer bij en het werd dit:

… e voilà … alles opgeruimd en in kleine stukjes gezaagd voor de houtkachel. 

Keurig opgestapeld, rij achter rij. Er ligt misschien wel bijna een meter diep aan hout (we zijn de tel kwijtgeraakt) … Daar kunnen we een paar winters mee verder waarschijnlijk (en hopelijk).

 

Risico …

Vorige week wandelden we  hier in de buurt en zagen een tractor met een kar vol met rollen stro voorbij komen. Even later ging die de berg op, vrij steil.

Het kleine autootje erachter was blijkbaar niet bang dat er iets zou gaan rollen … ik zou zelf toch echt even een paar minuten hebben gewacht. Ben niet zo’n held!

Zwemclubje

Door grote problemen met mijn knie ben ik een tijdje geleden maar weer begonnen met zwemmen. Ik ontdekte een zwemclub in Certaldo, 20 minuten rijden, die drie keer per week een uurtje traint in de lunchpauze. Ideaal!

Ik werd enthousiast ontvangen en dat was een prettig begin. Het is verder een zootje ongeregeld, maar dat bevalt mij prima. Het groepje bestaat uit allemaal jongens/mannen, verreweg de meesten jonger dan ik en allemaal sneller dan ik.

Het is een vrolijke boel. Een paar weken geleden was de trainer jarig (de trainer komt als we beginnen even vertellen wat ons programma is en verdwijnt daarna steevast). Na de nodige felicitaties waren we begonnen met zwemmen, maar werden het zwembad weer uitgelokt met een prachtige schaal kersen en een fles prosecco.

Het scoort zeker niet hoog op ‘sportiviteit’, maar wel op ‘romantiek’. Daar stonden we, kletsnat in de felle zon, lauw-warme prosecco te drinken en overheerlijke kersen te eten. Goede combinatie overigens.

Toen de fles leeg was dook iedereen het water in en begon gewoon te zwemmen alsof er niets aan de hand was. Ik deed mijn uiterste best, maar voelde me toch ietwat slapjes en ik had maar een bodempje op. Ik leek de enige die zich niet opperbest voelde, maar bij navraag hadden een aantal anderen ook wel een beetje een raar gevoel in hun maag.

De laatste weken neemt één van de zwemmers regelmatig fruit van zijn eigen bomen mee, eerst abrikozen en nu pruimen. Na het zwemmen worden die gedeeld met wie maar wil. In een kringetje staan we het fruit op te eten. Heerlijk en, gek genoeg, ook echt sfeervol.

Zwaluwen

Rondom ons huis vliegen zwaluwen. Een genot om naar te kijken en luisteren.

Onder de dakgoot van het huis naast ons zit al jaren een nest. Ik zag een paar dagen geleden wat kopjes van de jonge vogels uit het nest steken en toen ik een foto maakte, kwam één van de ouders er net aanvliegen.

Een hele opluchting. Wat hebben die jonge vogels een honger de hele tijd!

Hoe bouw je een huis in Toscane?

We waren in april begonnen met graven en we zijn vandaag klaar met de ‘kelder’. Eigenlijk was die al tien dagen klaar, maar de graafmachine had geen tijd om te komen om alles eromheen dicht te gooien.

Nu alles dicht is begint het echt ergens op te lijken.

Er is nog een controle van de USL geweest die alles nauwkeurig hebben bekeken en vonden dat de wanden te steil waren afgegraven. Er moest dus een bescherming komen en dat op het moment dat eigenlijk al het werk klaar was. Gelukkig hebben we geen boete gekregen.

Hier wat foto’s …