Tagarchief: Florence

Schitterende tuin bij Fiesole – Villa Peyron

Zondag was er  een interessante korte rondleiding door de tuin van Villa Peyron, een villa bij Fiesole in de buurt (net buiten Florence).
Een schitterende tuin, bomvol standbeelden en, zoals de gids ons wist te vertellen, bomvol ‘massoneria’ (vrijmetselaars) symboliek. De tuin ligt op meerdere niveau’s en heeft uitzicht op Florence in de verte.

Delen van de tuin zijn inmiddels gesloten voor publiek wegens gebrek aan onderhoud waardoor muurtjes zijn ingestort en sommige standbeelden zijn omgevallen. Erg jammer! Echter, wat nog wel te bezichtigen is, is enorm de moeite waard.

Precies toen de rondleiding klaar was begon het behoorlijk te regenen, ik heb Fiesole dus niet bekeken helaas, maar ik ga een andere keer, met mooi weer, vast terug.

villa-peyron-tuin-tosane-9 villa-peyron-tuin-tosane-8 villa-peyron-tuin-tosane-7 villa-peyron-tuin-tosane-6 villa-peyron-tuin-tosane-5 villa-peyron-tuin-tosane-4 villa-peyron-tuin-tosane-3 villa-peyron-tuin-tosane-2 villa-peyron-tuin-tosane-1 villa-peyron-tuin-tosane-10 villa-peyron-tuin-tosane-12 villa-peyron-tuin-tosane-11 villa-peyron-tuin-tosane-13villa-peyron-tuin-tosane-14

 

Advertenties

Straten schoonmaken in Florence

We waren net naar een interessante rondleiding in het centrum van Florence gegaan in Museo Davanzati, over hoe een rijke familie vroeger leefde. We hebben het over ver vervlogen tijden, rond 1400 en 1500.

Liesbeth, van Into Florence, nodigt mij wel vaker uit voor interessante rondleidingen (bij deze dank!!) maar vaak lukt het niet erbij te zijn. Wie meer wil weten over deze rondleiding doet er goed aan de blog Into Florence in de gaten te houden want er komt vast en zeker een artikel op te staan.

Mijn hoofdconclusie is dat ik, als vrouw, erg veel geluk heb pas in de 20e eeuw geboren te zijn. Punt.

Na de rondleiding liepen we even door de stad en besloten een ijsje te eten. Prima ijs (vijgen met walnoten, appelcake-ijs … iets anders dan normaal). We stonden half op straat van het ijsje te genieten, hadden het net over hoe lekker het was, toen er een gemeentelijke reinigingswagen voorbij kwam.

Die wagens met de kwasten eronder die de straat een beetje nat, maar schoon, achter laten. Wel, in ons geval was er iets niet helemaal goed gegaan. Een vuile stank steeg op van de daarvoor keurig schone straat…

Liesbeth vond het wel toepasselijk zo’n stinkende straat na een rondleiding waarin we te horen kregen hoe vuil het destijds in de steegjes was. Vergeleken met die stank, viel dit waarschijnlijk heel erg mee.

Wederom dus heel fijn dat ik nu leef en niet toen!

Naar centrum Florence fietsen vanuit de heuvels

Wie deze blog regelmatig leest zal inmiddels weten dat ik een e-bike tour bedrijfje hier in Montespertoli help met de tours en de website.

Ik geniet elke keer dat we een tour doen en de laatste weken begint het gelukkig aardig te lopen.

Woensdag hebben we een fietstocht voorbereid die de laatste week van augustus begint, vanuit Montespertoli naar het centrum van Florence, allemaal over schitterende kleine weggetjes, langs villa’s en oude kerken, tussen olijfboomgaarden door en uiteraard de wijngaarden.

Je komt over een doolhof van smalle steegjes die tussen oude muren doorgaan in het centrum van Florence uit, maar niet nadat je eerst, vanaf een minuscuul pleintje, schitterend uitzicht over de stad geniet.

De video van de fietstocht naar Florence (2 minuten) geeft een beetje een beeld, maar de werkelijkheid is, zoals het hoort, vele malen mooier.

Het is ruim 30 kilometer fietsen, met de e-bikes prima te doen. We halen de e-bikes daarna op en wie wil kan mee terugrijden naar Montespertoli, maar uiteraard kun je ook in Florence blijven en aan het eind van de dag met een bus terugkomen.

Hier staat alle informatie over deze georganiseerde e-bike tocht in Toscane.

bicycle-tour-to-florence-6

Rozentuin in Florence

Een prachtig uitzicht, fijne sfeer en veel rozen. De stukjes grasveld waar geen rozen staan liggen bezaaid met mensen. Stelletjes die veel aandacht voor elkaar hebben, maar ook mannen en vrouwen in hun eentje, genietend van een boek of lui dommelend in de zon.

Er staan her en der ook andere bloemen dan rozen. Daarnaast staan (en liggen) er leuke moderne beelden.

De rozentuin is naast Piazzale Michelangelo en toegang is gratis.

rozentuin-florence-1 rozentuin-florence-2 rozentuin-florence-3 rozentuin-florence-4 rozentuin-florence-5 rozentuin-florence-6rozentuin-florence-7

Spelling ging wel eens fout …

We liepen afgelopen zaterdag mee met een rondleiding bij Semifonte, een dorpje dat eeuwen geleden door de ‘Fiorentini’ is vernield, met bewoners en al, omdat het dorpje erg snel groeide en zodanig een bedreiging voor Florence vormde.

Hoor ik daar iemand zeggen dat het ‘vroeger allemaal beter’ was?

Er is helemaal niets van het dorpje over. Wel staat er nu een schitterende kapel, exacte replica van de dom van Florence, maar dan 8 keer kleiner. Ik schreef er al eerder een blogje over. Helaas was het slecht weer, dus de foto is erg grijs.

miniatuur-dom-florence

We kwamen bij deze korte rondleiding onder andere langs een bron, de bron van Caterina. Er is een monumentje omheen gebouwd met onder andere drie marmeren gedenktekens. Op elk gedenkteken staat de naam van Caterina anders gespeld … .

Een prachtige anekdote gerelateerd aan deze bron is dat men er vroeger kwam omdat je dan van je longontsteking zou genezen. Dat was ooit iemand overkomen. In de loop der eeuwen echter is er een extra ‘gave’ van de bron bijgekomen. De bron zou ook helpen bij het aanmaken van moedermelk.

Op één van de marmeren plakken staat het Latijnse woord ‘latice’, hetgeen Latijns is voor ‘stromend water’. In het Italiaans is het woord voor melk ‘latte’. Je ziet dus al direct waar het geloof dat de bron goed was voor de stimulering van moedermelk, vandaan is gekomen. Men kende blijkbaar de taal niet zo goed…

latice-is-stromend-water

Overigens drinkt de lokale bevolking nog altijd gretig uit deze bron, volgens typisch Italiaanse traditie, en niemand wil er iets van weten dat het water wel eens niet zo gezond zou kunnen zijn. Het zou purificerende krachten hebben, werd door de deelnemers aan de rondleiding (veelal lokale mensen) beweerd. Dus deed de archeoloog het deurtje open waardoor je zicht had op het reservoir waarin het bronwater eerst verblijft alvorens het uit het kraantje te komen.

Eén van de andere deelnemers had als reactie: ‘ecco perché purifica quest’acqua!’ (aha, daarom is het water dus purificerend).

purificerende-bron-toscane

Zingen voor geestelijk gehandicapten

Sinds september ben ik lid geworden van een koor, Sing We Will. Engelse pop/rock liedjes. Ontzettend leuk om te doen, een groep van super enthousiaste mensen met goed gevoel voor humor.

We treden af en toe op, vooral in bejaardentehuizen. Vandaag waren we uitgenodigd in een tehuis voor geestelijk gehandicapten. In een zaaltje zaten ze al behoorlijk verveeld te wachten toen wij alles nog op moesten zetten. Er kwamen allerhande moeilijke geluiden uit het publiek. Was het protest, was het nieuwsgierigheid, was het altijd zo?

We begonnen te zingen en binnen de kortste keren was het één groot feest. Her en der bleef iemand half in slaap ongelukkig zitten zijn, maar de rest was blij, heel erg blij. Het was feest, carnaval, ze hadden zelfgemaakte maskers op die al gauw waren verdwenen. Eén zielige vrouw had het masker grotendeels over haar ogen, maar liet het er maar bij. Ze was niet blij en werd het ook niet, omringd door vrolijkheid of niet.

Toen we na een uur klaar waren met zingen wilden ze graag nog meer horen. Daarna moesten we door het publiek, dat inmiddels deels was gaan dansen, naar de ruimte waar onze tassen stonden, en daarna weer door het publiek om naar buiten te kunnen.

Wild werden handen geschud en onverstaanbare zinnen vol vuur geuit. Eén man in een rolstoel kuste mij vreselijk nat op mijn wang, door het dolle heen. Hij had het hele uur zitten meedeinen, af en toe met hoog uitgestrekte armen klappend.

Ik reed terug door het drukke verkeer van Florence met drie andere koorleden. De conclusie was dat we, zonder dat dat onze bedoeling was, een groepje mensen blij hadden gemaakt.

Dat geeft een onvoorstelbaar goed gevoel.

Kerst in Florence

Een goede vriend kwam met Kerst op bezoek. Ideaal om Florence ‘ns beter te bezichtigen.

Hier wat foto’s.

Kerst in Florence Hierboven een ‘raam’ van Santa Croce.

 

 

florence-kerst-2Santa Croce nogmaals. Imposant zo groot als die kerk van binnen is.

 

florence-kerst-3 Een kapel naast de kerk Santa Croce.

 

 

florence-kerst-4 florence-kerst-5 Twee foto’s van de David. De David is schitterend om in het echt te zien. Heeft grote indruk op mij gemaakt, ondanks de duizenden foto’s die ik er mijn hele leven al van zie. Het is een onvoorstelbaar mooi beeld en het staat op de perfecte plek (niet zo’n toeval want die is er speciaal voor gemaakt!).

 

florence-kerst-6 Een stukje van de duomo onderweg naar Florence.

florence-kerst-7

florence-kerst-8 De mooiste kerk vond ik San Miniato (en je kunt hier gratis naar binnen). De speciale lichtinval hielp wellicht mee, maar het is sowieso schitterend.

florence-kerst-9 Dit is de crypte van San Miniato, met de traditionele kaarsjes die een deel van de donkere crypte verlichten.

florence-kerst-10 florence-kerst-11 De twee foto’s hierboven zijn van de Santa Croce nogmaals.

florence-kerst-12 Piazza Santa Croce

florence-kerst-13 florence-kerst-14 florence-kerst-15 florence-kerst-16De vier foto’s hierboven zijn van de Santa Maria Novella. Een uitgebreid complex van de kerk en een soort museum eraan vast, met verder een prachtige kapel (Capella Spagnola) en eindeloze fresco’s. Hier ga ik graag nog ‘ns naar terug met een gids om meer mee te krijgen van de betekenis van dit alles.