Tagarchief: Toscane

Buiten zitten … in de Toscaanse natuur

Een aantal foto’s van stoelen die buiten zijn blijven staan op de meest schitterende plekken in Toscane, en wat eeuwenoude banken van steen die helaas hun beste tijd wel gehad hebben. Ook deze banken op plekken waar we alleen van kunnen dromen, verlaten villa’s die, hoewel ze in zeer slecht staat verkeren, onbetaalbaar zullen blijven (en ook niet eens te koop staan).

De foto maakte ik tijdens wandelingen vorig weekend en een fietstochtje vandaag.

buiten-zitten-toscane-2 buiten-zitten-toscane-3 buiten-zitten-toscane-1buiten-zitten-toscane-4 buiten-zitten-toscane-5

Advertenties

Wandelen rondom San Miniato in Toscane

Vandaag, tweede Paasdag hebben we een schitterende wandeling gemaakt deels de Via Francigena volgend. We hadden deze eeuwenoude route helemaal willen volgen tot aan San Miniato, maar op een tweesprong hadden we echt geen idee welke kant op te gaan. We kozen de verkeerde kant, hetgeen perfect uitkwam want de terugweg hebben we wel de Via Francigena gevolgd en zodoende een mooie rondwandeling gemaakt met maar 3 kilometer overlap.

We begonnen in Coiano, dat ligt ten Zuid-Westen van Castelnuovo d’Elsa en ten Zuid-Oosten van San Miniato. We liepen weer eens door schitterend landschap, groene ronde heuvels waar de vruchtbaarheid zo ongeveer vanaf druipt. Toch kwamen we ook hier hier weer erg veel verlaten huizen tegen (en in eentje stikte het van de oude flessen).

Hieronder wat foto’s …

san-miniato-toscane-1

San Miniato met de Alpi Apuane erachter.

san-miniato-toscane-2 san-miniato-toscane-3 san-miniato-toscane-4

De drie foto’s hierboven geven een lente beeld, vrij bedrieglijk want het was koud!

san-miniato-toscane-5 san-miniato-toscane-6 san-miniato-toscane-7

De drie foto’s hierboven zijn details uit San Miniato. Een schitterend dorpje dat nauwelijks bekend is maar werkelijk een bezoek meer dan waard. Mijn foto’s geven geen enkel beeld van San Miniato, maar op internet kun je wel algemene plaatjes van het stadje vinden.

san-miniato-toscane-8Op de terugweg vanuit San Miniato kwamen we langs een hek met hoefijzers erop. Dit zijn er slechts enkelen, het hek hing vol en de omheining ernaast ook. Mochten hoefijzers geluk brengen, dan lijkt dit hek een soort smaakbede! Achter het hek bevindt zich een half afgebouwd huis, dus wie weet …

Oude flessen

Ik had van zaterdag tot woensdagavond geen internet. Telecom Italie beloofde elke dag dat het die dag gerepareerd zou worden, maar internet bleef weg. Erg frustrerend. Maar goed, het werkt weer dus ik kan verder …

Afgelopen weekend hebben we een stukje van de Via Francigena gelopen tussen San Miniato en  Gambassi Terme in Toscane. We kwamen er per toeval terecht, maar zijn van plan ook andere stukken van deze historische route te doen. Het was schitterend!

Andere foto’s gaan volgen, maar eerst even wat foto’s van flessen die her en der in verlaten huizen zijn achtergebleven. We hebben enorm veel verlaten huizen op de weg gevonden en bleven ons verbazen. Hoe is het mogelijk, al die schitterende plekken! Onbewoond!

oude-flessen-italie-1

Dit zijn ‘damigiane’. Ze werden vroeger veel gebruikt om wijn rechtstreeks bij de boer te kopen en later thuis in kleinere flessen over te schenken (uiteraard bij de juiste stand van de maan, anders blijft de wijn niet goed!). Damigiane zitten normaal altijd een mand van riet of plastic zodat ze makkelijker op te tillen zijn. Sommige hebben een inhoud van ruim 50 liter!

oude-flessen-italie-2

Een oude ‘chianti’ fles uit de tijd dat chianti nog niet zo duur was en in die typische ronde flesjes, met lelijk plastic bescherming, werd verkocht. Tegenwoordig vind je deze nauwelijks meer, waarschijnlijk is het transport nu te duur want deze rondbuikige flessen nemen te veel plek in?

 

oude-flessen-italie-3 oude-flessen-italie-4

Zomaar wat flessen, gewoon midden in een keuken (of wat daarvan over is), op de grond. De stoel erachter is zwaar aangetast door houtworm, hetgeen schrijnend aangeeft hoe de staat van onderhoud in deze verlaten huizen is. Over een paar jaar stort alles in.

 

oude-flessen-italie-5

Nog een damigiana, hier zit nog wat in, wijn waarschijnlijk. Links erachter zie je de plastic omhulling van een andere damiagiana (donker grijs, onder het witte stuk doek).

Spelling ging wel eens fout …

We liepen afgelopen zaterdag mee met een rondleiding bij Semifonte, een dorpje dat eeuwen geleden door de ‘Fiorentini’ is vernield, met bewoners en al, omdat het dorpje erg snel groeide en zodanig een bedreiging voor Florence vormde.

Hoor ik daar iemand zeggen dat het ‘vroeger allemaal beter’ was?

Er is helemaal niets van het dorpje over. Wel staat er nu een schitterende kapel, exacte replica van de dom van Florence, maar dan 8 keer kleiner. Ik schreef er al eerder een blogje over. Helaas was het slecht weer, dus de foto is erg grijs.

miniatuur-dom-florence

We kwamen bij deze korte rondleiding onder andere langs een bron, de bron van Caterina. Er is een monumentje omheen gebouwd met onder andere drie marmeren gedenktekens. Op elk gedenkteken staat de naam van Caterina anders gespeld … .

Een prachtige anekdote gerelateerd aan deze bron is dat men er vroeger kwam omdat je dan van je longontsteking zou genezen. Dat was ooit iemand overkomen. In de loop der eeuwen echter is er een extra ‘gave’ van de bron bijgekomen. De bron zou ook helpen bij het aanmaken van moedermelk.

Op één van de marmeren plakken staat het Latijnse woord ‘latice’, hetgeen Latijns is voor ‘stromend water’. In het Italiaans is het woord voor melk ‘latte’. Je ziet dus al direct waar het geloof dat de bron goed was voor de stimulering van moedermelk, vandaan is gekomen. Men kende blijkbaar de taal niet zo goed…

latice-is-stromend-water

Overigens drinkt de lokale bevolking nog altijd gretig uit deze bron, volgens typisch Italiaanse traditie, en niemand wil er iets van weten dat het water wel eens niet zo gezond zou kunnen zijn. Het zou purificerende krachten hebben, werd door de deelnemers aan de rondleiding (veelal lokale mensen) beweerd. Dus deed de archeoloog het deurtje open waardoor je zicht had op het reservoir waarin het bronwater eerst verblijft alvorens het uit het kraantje te komen.

Eén van de andere deelnemers had als reactie: ‘ecco perché purifica quest’acqua!’ (aha, daarom is het water dus purificerend).

purificerende-bron-toscane

Prachtige villas Toscane – dezelfde wandeling

Gisteren schreef ik een blog over de wandeling rondom San Pancrazio in Toscane van zondag 22 maart 2015, met foto’s van ‘vergane glorie’.

Dezelfde wandeling bracht ons ook langs schitterende villa’s en kastelen. Hieronder wat foto’s:

wandeling-toscane-villas-kastelen-1

Leuk dromerig beeldje in een raam

 

wandeling-toscane-villas-kastelen-2

Doorkijkje naar binnenplaats van schitterende villa (hieronder). Sinaasappel bomen in Toscane zijn vrij zeldzaam, maar op deze binnenplaats hebben ze blijkbaar een warme plek gevonden.

 

wandeling-toscane-villas-kastelen-3 wandeling-toscane-villas-kastelen-4

Een prachtige villa op een heel mooie plek. Alles keurig onderhouden, de luiken vrolijk open. Een plek waar geleefd wordt en dat heeft direct een heel andere uitstraling!

 

wandeling-toscane-villas-kastelen-5

Kasteel Il Corno. Dit is slechts een klein deel van het kasteel en de villa. Het ligt vlakbij San Pancrazio, direct langs de weg naar La Romita, gemeente San Casciano in Val di Pesa.

Vergane glorie in Toscane – een wandeling

Gisteren hebben we een mooie wandeling gemaakt rondom San Pancrazio. We hebben een maaltje wilde asperges gevonden en daar ’s avonds een zalige risotto van gegeten. Een perfecte dag buiten in de schitterende Toscaanse heuvels.

Ik maakte her en der een foto en deze terugkijkend valt mij op dat het thema ‘vergane glorie’ kan zijn. Er zijn gelukkig ook nog prachtige villa’s en kastelen die wel worden onderhouden, daar volgt hierna nog een blogje over.

wandeling-toscane-vergane-glorie1

Een prachtige villa staat langzaam te verpieteren.

wandeling-toscane-vergane-glorie3

No comments op deze tractor …

wandeling-toscane-vergane-glorie4 wandeling-toscane-vergane-glorie5 wandeling-toscane-vergane-glorie6

We kwamen een verlaten begraafplaatsje tegen. De foto’s hierboven geven een beetje een indruk.

wandeling-toscane-vergane-glorie7

Een ‘maria-beeldje’ langs de weg. Van Maria is weinig meer over. Ik vind de kleur blauw bovenin prachtig.

Kruisjes

Gisteren ging ik met  een makelaar op pad. Ik had beter moeten weten, de beste man had mij allerhande huizen en terreinen voorgesteld die totaal niet voldoen aan mijn wensen, maar ik liet mij overtuigen omdat hij echt zeker wist dat ik deze huizen moest zien.

Het was totaal zinloos, hij bracht mij naar afschuwelijk lelijke huizen ofwel vreselijke plekken. Hij bleef maar praten over unieke kansen en dat ik mij die niet moest laten ontglippen. In zijn kleine oude Fiatje rommelde hij voortdurend met een doosje waar geur uit kwam en hij bood mij twee keer kauwgom aan. Ik kreeg het idee dat hij mij vond stinken, niet bijster bevorderlijk voor mijn humeur.

Onderweg reed hij gelukkig langzaam. Af en toe sloeg hij driftig een kruisje. Ik dacht dat het wellicht kwam door wat ik zei, ik had namelijk duidelijk geen interesse in de huizen die hij voorstelde. Toch maar even vragen. De makelaar zei heel trots dat hij niet langs een madonnabeeld kon rijden zonder een kruis te slaan.

Het stikt hier van de beeldjes langs de wegen en hij kent ze allemaal. Enthousiast gaf hij met grote precisie aan waar de volgende madonnabeeldjes stonden en sloeg, devoot en met groeiende intensiteit, kruisje na kruisje.

madonna-beeldje-2 madonna-beeldje