Tagarchief: wandelen Toscane

Prachtige witte bergtoppen in de verte

Na twee dagen erg veel regen en temperaturen die flink waren gedaald … kregen we gisteren (vrije dag in Italie, want 25 april is de Italiaanse bevrijdingsdag) werkelijk schitterende uitzichten, kraakheldere lucht en duizenden kleuren groen. Met witte bergtoppen in de verte.

besneeuwde-bergtoppen-toscane-1 besneeuwde-bergtoppen-toscane-2 besneeuwde-bergtoppen-toscane-3 besneeuwde-bergtoppen-toscane-4 besneeuwde-bergtoppen-toscane-5 besneeuwde-bergtoppen-toscane-6 besneeuwde-bergtoppen-toscane-7

Advertenties

Wandeling in de lente

Het weer was zondag niet bijster, maar we besloten toch een eindje te gaan wandelen. Na wat lichte buitjes knapte het daarna zowaar op.
Alles is hier momenteel licht groen, fris en geurig.

Hier wat foto’s:

wandelen-toscane-lente-1
Langs een weggetje zagen we toevallig deze oude water … tja … wat kun je het noemen? Opslag, bron, put? Er sprongen vrolijk (waarschijnlijk waren ze niet erg vrolijk maar meer doodsbenauwd) kikkers in toen we in de buurt kwamen.

wandelen-toscane-lente-2
Een oude auto, deels overgroeid … naast de blauwe bak waarin wij flessen, plastic en blik weggooien zodat het gerecycled kan worden. Riciclo. Het lijkt alsof de afvalophaaldienst steeds vergeet die auto op te laden …

wandelen-toscane-lente-3
wandelen-toscane-lente-4
Prachtige glooiende weilanden. De onderste foto met een schitterende vrijstaande eikenboom.

wandelen-toscane-lente-5
Altijd weer interessant om deze bloemen te zien die hun zaden van een parachute voorzien.

wandelen-toscane-lente-6Een mooie, originele, wegwijzer.

Toscaanse kastelen en villas

Ons wandelingetje zaterdag liep vanuit huis richting San Quirico, een klein plaatsje op de heuvel tegenover ons. We lopen hier vaak, maar de zon scheen en dus kon ik een paar foto’s maken. Zoals wel vaker … villas en kastelen.

toscaanse-villas-kastelen-1 toscaanse-villas-kastelen-2 toscaanse-villas-kastelen-3

Wat een rijkdom deze plekken!

Zondag was er een rondleiding door het kleine museum van de ‘arte sacra’ in Montespertoli. Arte Sacra is kunst die uit kerken is gehaald (alvorens het werd gestolen, kan ik daaraan toevoegen. Vaak echter was men niet op tijd!).

Een heer op leeftijd vertelde het groepje geïnteresseerden over de oude kerken (sommigen al van ver voor het jaar 1000) hier in de buurt. Hij heeft een paar boeken geschreven over de lokale geschiedenis, met verhalen over families hier en bijzondere personages. Dit alles na zijn pensioen. Hij is aan het studeren geslagen, de archieven ingedoken en de mooiste vondsten zijn gepubliceerd.

Een prachtige middag, zeer informatief en het was een waar genoegen naar deze bevlogen meneer te luisteren, die echt alles weet over dit schitterende gebiedje. Ondanks zijn leeftijd en oogproblemen (meldde hij terloops even) wist hij data, namen en feiten vlot te produceren en de grote lijn van de details te onderscheiden.

Eindelijk wandelen

Na vele weekenden slecht weer konden we vandaag eindelijk weer n’s wandelen. We hebben een klein stukje van de Via Francigena op en neer gelopen. Daarna hadden we in die buurt een afspraak om een geitenboerderij even te bekijken, dus we hadden niet veel tijd. Over de boerderij bomvol jonge geitjes schrijf ik binnenkort meer.

Hier drie foto’s van de winderige wandeling, maar met een heerlijk zonnetje.

wandeling-toscane-maart-2016-1 wandeling-toscane-maart-2016-2 wandeling-toscane-maart-2016-3

Triest

Afgelopen week was het schitterend weer, de hemel was straal blauw, alle ramen stonden open.

Een kleine wandeling lokte … en zo liep ik even later tegen een oud mannetje aan die zijn wijngaard aan het snoeien was. Ik maakte zoals altijd een oppervlakkig praatje, over de wijn, het weer, hoeveel werk hij nog had. De man stond er ingezakt bij en sprak een dialect dat ik met moeite kon verstaan. Hij verstond mij ook slecht trouwens.

Plotseling ging zijn stem gevaarlijk omhoog en piepte hij eruit dat hij zo vreselijk moest huilen omdat zijn vrouw tien dagen geleden was overleden. Jeetje, wat ontzettend naar! Ze waren ruim 50 jaar getrouwd, altijd samen geweest. Ze was 7 jaar jonger dan hij, dus hij had het helemaal niet verwacht. Hij bleef huilen. Ik probeerde wat over zijn vrouw te praten om hem wellicht wat tot rust te brengen. De arme man was echter ontroostbaar, en ik kon mij dat goed voorstellen.

Na een hele tijd in die wijngaard besloot ik dat ik maar beter weg kon gaan, want de man werd steeds hulpelozer en verdrietiger. Ik probeerde een laatste ‘kaart’ en begon over zijn kinderen. Die had hij wel! Mijn advies dat hij minder alleen thuis moest zitten, maar bij zijn familie op bezoek moest gaan viel eindelijk goed. Hij klaarde even op, hield op met huilen en zei dat hij dat inderdaad maar moest doen. Die lange avonden alleen waren niet goed voor hem, besloot hij uit zichzelf (als ik het goed heb begrepen).

Ik denk sinds die ontmoeting heel vaak aan dat ontzettend droevige mannetje. Hij en zijn vrouw die elke avond met elkaar zaten te kaarten en nu is zijn steun en toeverlaat, zijn makker voor het leven, plotseling weg. Een hulpeloos hoopje verdriet achter zich latend.

Maar, geheel niet toepasselijk en het slaat nergens op … hieronder wat foto’s die ik nog had.

De geiten zijn alweer van ruim een maand geleden en de foto’s daaronder zijn van vorige week zondag, toen hebben we een wandeling van 5 uur gemaakt (ik was uitgeput en heel blij toen we net voor het donker weer terug waren!).

geiten - 1 wandeling-toscane-dec-2015- - 1 wandeling-toscane-dec-2015- - 2 wandeling-toscane-dec-2015- - 3 wandeling-toscane-dec-2015- - 4

Deze zonsondergang was ergens afgelopen week …wandeling-toscane-dec-2015- - 5

 

Wat foto’s van Toscaanse herfst

De tijd vliegt! Genoeg om over te schrijven, maar het komt er steeds niet van. Ik heb ook een hele stapel foto’s die ik had willen gebruiken, maar zelfs dat is er niet van gekomen … dus nu maar even een korte foto blog van ‘toen het nog mooi weer was’ (inmiddels is het ook hier koud).

De eerste foto’s zijn van een wandeling bij Semifonte, niet ver van Barberino val d’Elsa. Een prachtig gebied ook, maar daarover zal ik nog een echte blog schrijven binnenkort.

Het was een half mistige dag met steeds in de verte schitterende stralen van de zon. Op de foto’s komen ze niet goed uit, hierbij val ik dus ook direct door de mand … een goede fotograaf had de techniek gekend om de stralen helder in beeld te krijgen!

San Gimignano zie je op alle foto’s in de verte liggen. Toevallig!

toscaanse-herfst- - 1 toscaanse-herfst- - 2 toscaanse-herfst- - 3 toscaanse-herfst- - 4

Dan deze foto’s van een zonsondergang met heel grote zon, een paar dagen geleden. Prachtig.toscaanse-herfst- - 5 toscaanse-herfst- - 6

 

Prachtig weer …

Daar staat zowel ‘prachtig weer’ in de zin van het weer, als oom in de zin dat het weer ‘ns prachtig was dit weekend.

We hebben een periode die in Italie ‘L’Estate di San Martino’ heet (de zomer van de heilige Martin). Nadat deze heilige, volgens de legende, zijn warme jas had weggegeven aan twee zwervers (een helft aan elk, dat stond er letterlijk, maar ik kan mij daar weinig bij voorstellen?), werd het zomaar heerlijk warm.

De dag van deze welkome heilige is 11 november. In Umbrie zei men altijd ‘a San Martino il mosto diventa vino’ (op S. Martin wordt de druivensap wijn). Het is dus ook de tijd van de vino novello. Dat kan geen toeval zijn!

Hoe dan ook, hier een aantal foto’s van de prachtige kleuren overal, deels tijdens zonsondergang gemaakt.

estate-di-san-martino-1 estate-di-san-martino-2 estate-di-san-martino-3 estate-di-san-martino-4 estate-di-san-martino-5 estate-di-san-martino-6 estate-di-san-martino-7 estate-di-san-martino-8 estate-di-san-martino-9 estate-di-san-martino-10 estate-di-san-martino-11 estate-di-san-martino-12 estate-di-san-martino-13 estate-di-san-martino-14 estate-di-san-martino-15 estate-di-san-martino-16